wyrwać

Polish

Pronunciation

IPA^(key): /ˈvɨr.vät͡ɕ/

Verb

wyrwać pf (imperfective wyrywać)

to pull from, to wrest
to suddenly end, to terminate a state

Conjugation

Conjugation of wyrwać pf

		singular			plural
	person	m	f	n	m pers	m anim, m inan, n, f
infinitive		wyrwać
future tense	1st	wyrwę			wyrwiemy
	2nd	wyrwiesz			wyrwiecie
	3rd	wyrwie			wyrwą
past tense	1st	wyrwałem	wyrwałam		wyrwaliśmy	wyrwałyśmy
	2nd	wyrwałeś	wyrwałaś		wyrwaliście	wyrwałyście
	3rd	wyrwał	wyrwała	wyrwało	wyrwali	wyrwały
conditional	1st	wyrwałbym	wyrwałabym		wyrwalibyśmy	wyrwałybyśmy
	2nd	wyrwałbyś	wyrwałabyś		wyrwalibyście	wyrwałybyście
	3rd	wyrwałby	wyrwałaby	wyrwałoby	wyrwaliby	wyrwałyby
imperative	1st	niech wyrwę			wyrwijmy
	2nd	wyrwij			wyrwijcie
	3rd	niech wyrwie			niech wyrwą

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.