wspiąć

Polish

Pronunciation

IPA^(key): /fspʲɔɲt͡ɕ/

Verb

wspiąć pf (imperfective piąć)

to climb, to mount

Conjugation

Conjugation of wspiąć pf

		singular			plural
	person	m	f	n	m pers	m anim, m inan, n, f
infinitive		wspiąć
future tense	1st	wspnę			wspniemy
	2nd	wspniesz			wspniecie
	3rd	wspnie			wspną
past tense	1st	wspiąłem	wspięłam		wspięliśmy	wspięłyśmy
	2nd	wspiąłeś	wspięłaś		wspięliście	wspięłyście
	3rd	wspiął	wspięła	wspięło	wspięli	wspięły
conditional	1st	wspiąłbym	wspięłabym		wspięlibyśmy	wspięłybyśmy
	2nd	wspiąłbyś	wspięłabyś		wspięlibyście	wspięłybyście
	3rd	wspiąłby	wspięłaby	wspięłoby	wspięliby	wspięłyby
imperative	1st	niech wspnę			wspnijmy
	2nd	wspnij			wspnijcie
	3rd	niech wspnie			niech wspną
impersonal past		wspięto
verbal noun		wspięcie

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.