winskje
West Frisian
Etymology
From Old Frisian [Term?], from Proto-Germanic *wunskijanÄ….
Verb
winskje
- to wish
Inflection
| Weak class 2 | ||||
|---|---|---|---|---|
| infinitive | winskje | |||
| 3rd singular past | winske | |||
| past participle | winske | |||
| infinitive | winskje | |||
| long infinitive | winskjen | |||
| gerund | winskjen n | |||
| indicative | present tense | past tense | ||
| 1st singular | winskje | winske | ||
| 2nd singular | winskest | winskest | ||
| 3rd singular | winsket | winske | ||
| plural | winskje | winsken | ||
| imperative | winskje | |||
| participles | winskjend | winske | ||
Related terms
- winsk
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.