wijd

Dutch

Etymology 1

From Middle Dutch wijt, from Old Dutch wīdo, from Proto-Germanic *wīdaz. Compare Low German wied, West Frisian wiid, German weit, English wide, Danish vid.

Pronunciation

  • audio(file)

Adjective

wijd (comparative wijder, superlative wijdst)

  1. wide
  2. (dialectal) far

Inflection

Inflection of wijd
uninflected wijd
inflected wijde
comparative wijder
positive comparative superlative
predicative/adverbial wijd wijder het wijdst
het wijdste
indefinite m./f. sing. wijde wijdere wijdste
n. sing. wijd wijder wijdste
plural wijde wijdere wijdste
definite wijde wijdere wijdste
partitive wijds wijders —

Derived terms

Descendants

  • Afrikaans: wyd

Verb

wijd

  1. first-person singular present indicative of wijden
  2. imperative of wijden
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.