werbować

Polish

From German werben +‎ -ować.

IPA^(key): /vɛrˈbɔ.vat͡ɕ/

werbować impf (perfective zwerbować)

Conjugation of werbować impf

		singular			plural
	person	m	f	n	m pers	m anim, m inan, f, n
infinitive		werbować
present tense	1st	werbuję			werbujemy
	2nd	werbujesz			werbujecie
	3rd	werbuje			werbują
past tense	1st	werbowałem	werbowałam		werbowaliśmy	werbowałyśmy
	2nd	werbowałeś	werbowałaś		werbowaliście	werbowałyście
	3rd	werbował	werbowała	werbowało	werbowali	werbowały
future tense	1st	będę werbował¹	będę werbowała¹		będziemy werbowali¹	będziemy werbowały¹
	2nd	będziesz werbował¹	będziesz werbowała¹		będziecie werbowali¹	będziecie werbowały¹
	3rd	będzie werbował¹	będzie werbowała¹	będzie werbowało¹	będą werbowali¹	będą werbowały¹
conditional	1st	werbowałbym	werbowałabym		werbowalibyśmy	werbowałybyśmy
	2nd	werbowałbyś	werbowałabyś		werbowalibyście	werbowałybyście
	3rd	werbowałby	werbowałaby	werbowałoby	werbowaliby	werbowałyby
imperative	1st	—			werbujmy
	2nd	werbuj			werbujcie
	3rd	niech werbuje			niech werbują
active adjectival participle		werbujący	werbująca	werbujące	werbujący	werbujące
passive adjectival participle		werbowany	werbowana	werbowane	werbowani	werbowane
contemporary adverbial participle		werbując
impersonal past		werbowano
verbal noun		werbowanie
¹ or: będę werbować, będziesz werbować etc.

(to recruit):

(to enroll):

(to levy):

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.