waanzinnig

Dutch

Etymology

waan (false belief) + -zinnig (having the quality of)

Pronunciation

  • (file)

Adjective

waanzinnig (comparative waanzinniger, superlative waanzinnigst)

  1. (literally) out of his/her mind, mad
  2. crazy, outrageous; extreme

Inflection

Inflection of waanzinnig
uninflected waanzinnig
inflected waanzinnige
comparative waanzinniger
positive comparative superlative
predicative/adverbial waanzinnig waanzinniger het waanzinnigst
het waanzinnigste
indefinite m./f. sing. waanzinnige waanzinnigere waanzinnigste
n. sing. waanzinnig waanzinniger waanzinnigste
plural waanzinnige waanzinnigere waanzinnigste
definite waanzinnige waanzinnigere waanzinnigste
partitive waanzinnigs waanzinnigers
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.