włóczyć
Polish
Etymology
From Proto-Slavic *volčiti.
Pronunciation
IPA(key): /ˈvwu.t͡ʂɨt͡ɕ/
Verb
włóczyć impf
Conjugation
Conjugation of włóczyć impf
| singular | plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| person | m | f | n | m pers | m anim, m inan, f, n | |
| infinitive | włóczyć | |||||
| present tense | 1st | włóczę | włóczymy | |||
| 2nd | włóczysz | włóczycie | ||||
| 3rd | włóczy | włóczą | ||||
| past tense | 1st | włóczyłem | włóczyłam | włóczyliśmy | włóczyłyśmy | |
| 2nd | włóczyłeś | włóczyłaś | włóczyliście | włóczyłyście | ||
| 3rd | włóczył | włóczyła | włóczyło | włóczyli | włóczyły | |
| future tense | 1st | będę włóczył1 | będę włóczyła1 | będziemy włóczyli1 | będziemy włóczyły1 | |
| 2nd | będziesz włóczył1 | będziesz włóczyła1 | będziecie włóczyli1 | będziecie włóczyły1 | ||
| 3rd | będzie włóczył1 | będzie włóczyła1 | będzie włóczyło1 | będą włóczyli1 | będą włóczyły1 | |
| conditional | 1st | włóczyłbym | włóczyłabym | włóczylibyśmy | włóczyłybyśmy | |
| 2nd | włóczyłbyś | włóczyłabyś | włóczylibyście | włóczyłybyście | ||
| 3rd | włóczyłby | włóczyłaby | włóczyłoby | włóczyliby | włóczyłyby | |
| imperative | 1st | — | włóczmy | |||
| 2nd | włócz | włóczcie | ||||
| 3rd | niech włóczy | niech włóczą | ||||
| active adjectival participle | włóczący | włócząca | włóczące | włóczący | włóczące | |
| passive adjectival participle | włóczony | włóczona | włóczone | włóczeni | włóczone | |
| contemporary adverbial participle | włócząc | |||||
| impersonal past | włóczono | |||||
| verbal noun | włóczenie | |||||
| 1 or: będę włóczyć, będziesz włóczyć etc. | ||||||
Synonyms
- wlec
- tachać
Derived terms
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.