vriendelijk

Dutch

Etymology

From Middle Dutch vrintlec, vriendelijc, from Old Dutch *friuntlik, *friuntlik, from Proto-Germanic *frijōndlīkaz, equivalent to vriend + -lijk.

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈvrindələk/
  • (file)
  • Hyphenation: vrien‧de‧lijk

Adjective

vriendelijk (comparative vriendelijker, superlative vriendelijkst)

  1. friendly, kind

Inflection

Inflection of vriendelijk
uninflected vriendelijk
inflected vriendelijke
comparative vriendelijker
positive comparative superlative
predicative/adverbial vriendelijk vriendelijker het vriendelijkst
het vriendelijkste
indefinite m./f. sing. vriendelijke vriendelijkere vriendelijkste
n. sing. vriendelijk vriendelijker vriendelijkste
plural vriendelijke vriendelijkere vriendelijkste
definite vriendelijke vriendelijkere vriendelijkste
partitive vriendelijks vriendelijkers

Antonyms

Adverb

vriendelijk

  1. friendly, kindly
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.