vocitaturus

Latin

Etymology

Future active participle of vocitō.

Participle

vocitātūrus m (feminine vocitātūra, neuter vocitātūrum); first/second declension

  1. about to call

Inflection

First/second declension.

Number Singular Plural
Case / Gender Masculine Feminine Neuter Masculine Feminine Neuter
nominative vocitātūrus vocitātūra vocitātūrum vocitātūrī vocitātūrae vocitātūra
genitive vocitātūrī vocitātūrae vocitātūrī vocitātūrōrum vocitātūrārum vocitātūrōrum
dative vocitātūrō vocitātūrō vocitātūrīs
accusative vocitātūrum vocitātūram vocitātūrum vocitātūrōs vocitātūrās vocitātūra
ablative vocitātūrō vocitātūrā vocitātūrō vocitātūrīs
vocative vocitātūre vocitātūra vocitātūrum vocitātūrī vocitātūrae vocitātūra
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.