virtuosus
Latin
Etymology
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /wir.tuˈoː.sus/, [wɪr.tʊˈoː.sʊs]
Adjective
virtuōsus (feminine virtuōsa, neuter virtuōsum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | virtuōsus | virtuōsa | virtuōsum | virtuōsī | virtuōsae | virtuōsa | |
| genitive | virtuōsī | virtuōsae | virtuōsī | virtuōsōrum | virtuōsārum | virtuōsōrum | |
| dative | virtuōsō | virtuōsō | virtuōsīs | ||||
| accusative | virtuōsum | virtuōsam | virtuōsum | virtuōsōs | virtuōsās | virtuōsa | |
| ablative | virtuōsō | virtuōsā | virtuōsō | virtuōsīs | |||
| vocative | virtuōse | virtuōsa | virtuōsum | virtuōsī | virtuōsae | virtuōsa | |
Descendants
References
- virtuosus in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- virtuosus in Charles du Fresne du Cange’s Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition, 1883–1887)
- virtuosus in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.