viritin
Finnish
Noun
viritin
Declension
| Inflection of viritin (Kotus type 33/kytkin, tt-t gradation) | |||
|---|---|---|---|
| nominative | viritin | virittimet | |
| genitive | virittimen | virittimien viritinten | |
| partitive | viritintä | virittimiä | |
| illative | virittimeen | virittimiin | |
| singular | plural | ||
| nominative | viritin | virittimet | |
| accusative | nom. | viritin | virittimet |
| gen. | virittimen | ||
| genitive | virittimen | virittimien viritinten | |
| partitive | viritintä | virittimiä | |
| inessive | virittimessä | virittimissä | |
| elative | virittimestä | virittimistä | |
| illative | virittimeen | virittimiin | |
| adessive | virittimellä | virittimillä | |
| ablative | virittimeltä | virittimiltä | |
| allative | virittimelle | virittimille | |
| essive | virittimenä | virittiminä | |
| translative | virittimeksi | virittimiksi | |
| instructive | — | virittimin | |
| abessive | virittimettä | virittimittä | |
| comitative | — | virittimineen | |
Verb
viritin
- First-person singular indicative past form of virittää.
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.