virgatus
Latin
Etymology
From virga (“twig, switch”).
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /wirˈɡaː.tus/, [wɪrˈɡaː.tʊs]
Adjective
virgātus (feminine virgāta, neuter virgātum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | virgātus | virgāta | virgātum | virgātī | virgātae | virgāta | |
| genitive | virgātī | virgātae | virgātī | virgātōrum | virgātārum | virgātōrum | |
| dative | virgātō | virgātō | virgātīs | ||||
| accusative | virgātum | virgātam | virgātum | virgātōs | virgātās | virgāta | |
| ablative | virgātō | virgātā | virgātō | virgātīs | |||
| vocative | virgāte | virgāta | virgātum | virgātī | virgātae | virgāta | |
Related terms
Descendants
References
- virgatus in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- virgatus in Charlton T. Lewis (1891) An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
- virgatus in Charles du Fresne du Cange’s Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition, 1883–1887)
- virgatus in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.