viljatu
Estonian
Etymology
Adjective
viljatu (genitive viljatu, partitive viljatut)
Declension
Inflection of viljatu (ÕS type 1/ohutu, no gradation)
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | viljatu | viljatud |
| accusative | viljatu | viljatud |
| genitive | viljatu | viljatute |
| partitive | viljatut | viljatuid |
| illative | viljatusse | viljatutesse viljatuisse |
| inessive | viljatus | viljatutes viljatuis |
| elative | viljatust | viljatutest viljatuist |
| allative | viljatule | viljatutele viljatuile |
| adessive | viljatul | viljatutel viljatuil |
| ablative | viljatult | viljatutelt viljatuilt |
| translative | viljatuks | viljatuteks viljatuiks |
| terminative | viljatuni | viljatuteni |
| essive | viljatuna | viljatutena |
| abessive | viljatuta | viljatuteta |
| comitative | viljatuga | viljatutega |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.