vierköpfig
German
Etymology
Pronunciation
- IPA(key): /ˈfiːɐ̯ˌkœpfɪç/
Adjective
vierköpfig (not comparable)
Declension
Declension of vierköpfig
| number & gender | singular | plural | |||
|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | all genders | ||
| predicative | er ist vierköpfig | sie ist vierköpfig | es ist vierköpfig | sie sind vierköpfig | |
| strong declension (without article) |
nominative | vierköpfiger | vierköpfige | vierköpfiges | vierköpfige |
| genitive | vierköpfigen | vierköpfiger | vierköpfigen | vierköpfiger | |
| dative | vierköpfigem | vierköpfiger | vierköpfigem | vierköpfigen | |
| accusative | vierköpfigen | vierköpfige | vierköpfiges | vierköpfige | |
| weak declension (with definite article) |
nominative | der vierköpfige | die vierköpfige | das vierköpfige | die vierköpfigen |
| genitive | des vierköpfigen | der vierköpfigen | des vierköpfigen | der vierköpfigen | |
| dative | dem vierköpfigen | der vierköpfigen | dem vierköpfigen | den vierköpfigen | |
| accusative | den vierköpfigen | die vierköpfige | das vierköpfige | die vierköpfigen | |
| mixed declension (with indefinite article) |
nominative | ein vierköpfiger | eine vierköpfige | ein vierköpfiges | (keine) vierköpfigen |
| genitive | eines vierköpfigen | einer vierköpfigen | eines vierköpfigen | (keiner) vierköpfigen | |
| dative | einem vierköpfigen | einer vierköpfigen | einem vierköpfigen | (keinen) vierköpfigen | |
| accusative | einen vierköpfigen | eine vierköpfige | ein vierköpfiges | (keine) vierköpfigen | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.