vespermanĝi

Etymology

vespermanĝo (“evening meal”) +‎ -i

Verb

vespermanĝi (present vespermanĝas, past vespermanĝis, future vespermanĝos, conditional vespermanĝus, volitive vespermanĝu)

1. to eat dinner (supper, evening meal), to dine

Conjugation

Conjugation of vespermanĝi present past future singular plural singular plural singular plural tense vespermanĝas vespermanĝis vespermanĝos active participle vespermanĝanta vespermanĝantaj vespermanĝinta vespermanĝintaj vespermanĝonta vespermanĝontaj acc. vespermanĝantan vespermanĝantajn vespermanĝintan vespermanĝintajn vespermanĝontan vespermanĝontajn nominal active participle vespermanĝanto vespermanĝantoj vespermanĝinto vespermanĝintoj vespermanĝonto vespermanĝontoj acc. vespermanĝanton vespermanĝantojn vespermanĝinton vespermanĝintojn vespermanĝonton vespermanĝontojn adverbial active participle vespermanĝante vespermanĝinte vespermanĝonte infinitive vespermanĝi imperative vespermanĝu conditional vespermanĝus