verificaturus

Latin

Etymology

Future active participle of vērificō.

Participle

vērificatūrus m (feminine vērificatūra, neuter vērificatūrum); first/second declension

  1. about to verify

Inflection

First/second declension.

Number Singular Plural
Case / Gender Masculine Feminine Neuter Masculine Feminine Neuter
nominative vērificatūrus vērificatūra vērificatūrum vērificatūrī vērificatūrae vērificatūra
genitive vērificatūrī vērificatūrae vērificatūrī vērificatūrōrum vērificatūrārum vērificatūrōrum
dative vērificatūrō vērificatūrō vērificatūrīs
accusative vērificatūrum vērificatūram vērificatūrum vērificatūrōs vērificatūrās vērificatūra
ablative vērificatūrō vērificatūrā vērificatūrō vērificatūrīs
vocative vērificatūre vērificatūra vērificatūrum vērificatūrī vērificatūrae vērificatūra
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.