verecundia
Latin
Etymology
From verecundus (“feeling shame, shamefaced, bashful, shy, modest”) + -ia.
Pronunciation
(Classical) IPA(key): /we.reːˈkun.di.a/, [wɛ.reːˈkʊn.di.a]
Noun
verēcundia f (genitive verēcundiae); first declension
Inflection
First declension.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominative | verēcundia | verēcundiae |
| genitive | verēcundiae | verēcundiārum |
| dative | verēcundiae | verēcundiīs |
| accusative | verēcundiam | verēcundiās |
| ablative | verēcundiā | verēcundiīs |
| vocative | verēcundia | verēcundiae |
Descendants
- Aragonese: vergüenya
- Asturian: vergoña, vergüeña, vergüenza, virgüenza, vergonza
- Catalan: vergonya
- Corsican: vargogna
- Emilian: vargåggna
- Fala: vergonza
- French: vérécondie (borrowing), vergogne
- Friulian: vergonze, vergonge
- Galician: vergoña
- Istriot: varguogna
- Italian: vergogna, verecondia (borrowing)
- Mirandese: bergonha, bargonha
- Occitan: vergonha
- Old Portuguese: vergonna
- Portuguese: vergonha, verecúndia (borrowing)
- Sardinian: bergugna, bregúngia, birgonza, bregunza, brigunza, frigonza, vilgonza, bilgonza
- Sicilian: virgogna, vrigogna, briogna
- Spanish: vergüenza
- Venetian: vargogna
References
- verecundia in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- verecundia in Charlton T. Lewis (1891) An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
- verecundia in Charles du Fresne du Cange’s Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition, 1883–1887)
- verecundia in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.