venerabilis

Latin

Etymology

From veneror (worship, reverence).

Pronunciation

  • (Classical) IPA(key): /we.neˈraː.bi.lis/, [wɛ.nɛˈraː.bɪ.lɪs]

Adjective

venerābilis (neuter venerābile); third declension

  1. venerable, august

Inflection

Third declension.

Number Singular Plural
Case / Gender Masc./Fem. Neuter Masc./Fem. Neuter
nominative venerābilis venerābile venerābilēs venerābilia
genitive venerābilis venerābilium
dative venerābilī venerābilibus
accusative venerābilem venerābile venerābilēs venerābilia
ablative venerābilī venerābilibus
vocative venerābilis venerābile venerābilēs venerābilia

References

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.