vasai
Hungarian
Etymology
Pronunciation
- IPA(key): [ˈvɒʃɒʲi]
- Hyphenation: va‧sai
Noun
vasai
- third-person singular (multiple possessions) possessive of vas
Declension
| Inflection (stem in long/high vowel, back harmony) | ||
|---|---|---|
| singular | plural | |
| nominative | vasai | — |
| accusative | vasait | — |
| dative | vasainak | — |
| instrumental | vasaival | — |
| causal-final | vasaiért | — |
| translative | vasaivá | — |
| terminative | vasaiig | — |
| essive-formal | vasaiként | — |
| essive-modal | vasaiul | — |
| inessive | vasaiban | — |
| superessive | vasain | — |
| adessive | vasainál | — |
| illative | vasaiba | — |
| sublative | vasaira | — |
| allative | vasaihoz | — |
| elative | vasaiból | — |
| delative | vasairól | — |
| ablative | vasaitól | — |
Italian
Noun
vasai m
- plural of vasaio
Anagrams
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.