uzamak

Turkish

Etymology

From Ottoman Turkish اوزامق‎ (uzamak, “to stretch; grow longer, extend”), from Proto-Turkic *uŕa- (“to be long, prolonged”).

Cognate with Old Uyghur [script needed] (uza-, “to be long”), Bashkir оҙайыу (oðayïw, “to extend”).

Verb

uzamak (third-person singular simple present uzar)

  1. (intransitive) to extend, stretch, lengthen, grow longer
  2. (intransitive) to take a long time

Conjugation

positive - interrogative
singular plural
1st person 2nd person 3rd person 1st person 2nd person 3rd person
ben sen o biz siz onlar
indicative present simple uzar mıyım? uzar mısın? uzar mı? uzar mıyız? uzar mısınız? uzarlar mı?
present continuous uzuyor muyum? uzuyor musun? uzuyor mu? uzuyor muyuz? uzuyor musunuz? uzuyorlar mı?
past definite uzadım mı? uzadın mı? uzadı mı? uzadık mı? uzadınız mı? uzadılar mı?
past continuous uzuyor muydum? uzuyor muydun? uzuyor muydu? uzuyor muyduk? uzuyor muydunuz? uzuyorlar mıydı?
future simple uzayacak mıyım? uzayacak mısın? uzayacak mı? uzayacak mıyız? uzayacak mısınız? uzayacaklar mı?
negative - declarative
singular plural
1st person 2nd person 3rd person 1st person 2nd person 3rd person
ben sen o biz siz onlar
indicative present simple uzamam uzamazsın uzamaz uzamayız uzamazsınız uzamazlar
present continuous uzamıyorum uzamıyorsun uzamıyor uzamıyoruz uzamıyorsunuz uzamıyorlar
past definite uzamadım uzamadın uzamadı uzamadık uzamadınız uzamadılar
past continuous uzamıyordum uzamıyordun uzamıyordu uzamıyorduk uzamıyordunuz uzamıyordular
future simple uzamayacağım uzamayacaksın uzamayacak uzamayacağız uzamayacaksınız uzamayacaklar

Derived terms

  • uzak (“far”, adjective)
  • uzun (“tall; long”, adjective)

See also

Further reading

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.