urini

Verb

urini (present urinas, past urinis, future urinos, conditional urinus, volitive urinu)

1. (usually intransitive) to urinate

Conjugation

Conjugation of urini present past future singular plural singular plural singular plural tense urinas urinis urinos active participle urinanta urinantaj urininta urinintaj urinonta urinontaj acc. urinantan urinantajn urinintan urinintajn urinontan urinontajn passive participle urinata urinataj urinita urinitaj urinota urinotaj acc. urinatan urinatajn urinitan urinitajn urinotan urinotajn nominal active participle urinanto urinantoj urininto urinintoj urinonto urinontoj acc. urinanton urinantojn urininton urinintojn urinonton urinontojn nominal passive participle urinato urinatoj urinito urinitoj urinoto urinotoj acc. urinaton urinatojn uriniton urinitojn urinoton urinotojn adverbial active participle urinante urininte urinonte adverbial passive participle urinate urinite urinote infinitive urini imperative urinu conditional urinus

Verb

urini

1. second-person singular present indicative of urinare
2. first-person singular present subjunctive of urinare
3. second-person singular present subjunctive of urinare
4. third-person singular present subjunctive of urinare
5. third-person singular imperative of urinare

Anagrams

• riunì