ureticus
Latin
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /uːˈreː.ti.kus/, [uːˈreː.tɪ.kʊs]
Adjective
ūrēticus (feminine ūrētica, neuter ūrēticum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | ūrēticus | ūrētica | ūrēticum | ūrēticī | ūrēticae | ūrētica | |
| genitive | ūrēticī | ūrēticae | ūrēticī | ūrēticōrum | ūrēticārum | ūrēticōrum | |
| dative | ūrēticō | ūrēticō | ūrēticīs | ||||
| accusative | ūrēticum | ūrēticam | ūrēticum | ūrēticōs | ūrēticās | ūrētica | |
| ablative | ūrēticō | ūrēticā | ūrēticō | ūrēticīs | |||
| vocative | ūrētice | ūrētica | ūrēticum | ūrēticī | ūrēticae | ūrētica | |
References
- ureticus in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- ureticus in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.