urbumi

Etymology

urbo (“city”) +‎ -um- +‎ -i

Verb

urbumi (present urbumas, past urbumis, future urbumos, conditional urbumus, volitive urbumu)

1. to go to the city

   Se vi volas spekti la paradon, vi devos urbumi.

   If you want too watch the parade, you will have to go to the city.

2. to go downtown

   Mi ĉiujare urbumas por vidi la Kristnaskajn montriĝojn en la butikoj.

   Every year I go downtown in order to see the Christmas displays in the shops.

Conjugation

Conjugation of urbumi present past future singular plural singular plural singular plural tense urbumas urbumis urbumos active participle urbumanta urbumantaj urbuminta urbumintaj urbumonta urbumontaj acc. urbumantan urbumantajn urbumintan urbumintajn urbumontan urbumontajn nominal active participle urbumanto urbumantoj urbuminto urbumintoj urbumonto urbumontoj acc. urbumanton urbumantojn urbuminton urbumintojn urbumonton urbumontojn adverbial active participle urbumante urbuminte urbumonte infinitive urbumi imperative urbumu conditional urbumus