urbicus
Latin
Etymology
From urbs.
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /ˈur.bi.kus/, [ˈʊr.bɪ.kʊs]
Adjective
urbicus (feminine urbica, neuter urbicum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | urbicus | urbica | urbicum | urbicī | urbicae | urbica | |
| genitive | urbicī | urbicae | urbicī | urbicōrum | urbicārum | urbicōrum | |
| dative | urbicō | urbicō | urbicīs | ||||
| accusative | urbicum | urbicam | urbicum | urbicōs | urbicās | urbica | |
| ablative | urbicō | urbicā | urbicō | urbicīs | |||
| vocative | urbice | urbica | urbicum | urbicī | urbicae | urbica | |
References
- urbicus in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- urbicus in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.