unoculus
Latin
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /uːˈno.ku.lus/, [uːˈnɔ.kʊ.ɫʊs]
Adjective
ūnoculus (feminine ūnocula, neuter ūnoculum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | ūnoculus | ūnocula | ūnoculum | ūnoculī | ūnoculae | ūnocula | |
| genitive | ūnoculī | ūnoculae | ūnoculī | ūnoculōrum | ūnoculārum | ūnoculōrum | |
| dative | ūnoculō | ūnoculō | ūnoculīs | ||||
| accusative | ūnoculum | ūnoculam | ūnoculum | ūnoculōs | ūnoculās | ūnocula | |
| ablative | ūnoculō | ūnoculā | ūnoculō | ūnoculīs | |||
| vocative | ūnocule | ūnocula | ūnoculum | ūnoculī | ūnoculae | ūnocula | |
References
- unoculus in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- unoculus in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.