univocus
Latin
Etymology
ūnus (“one”) + -i- (connecting vowel) + -vocus (“having meaning”).
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /uːˈni.wo.kus/, [uːˈnɪ.wɔ.kʊs]
- (Ecclesiastical) IPA(key): /uˈni.vo.kus/, [uˈniː.vo.kus]
Adjective
ūnivocus (feminine ūnivoca, neuter ūnivocum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | ūnivocus | ūnivoca | ūnivocum | ūnivocī | ūnivocae | ūnivoca | |
| genitive | ūnivocī | ūnivocae | ūnivocī | ūnivocōrum | ūnivocārum | ūnivocōrum | |
| dative | ūnivocō | ūnivocō | ūnivocīs | ||||
| accusative | ūnivocum | ūnivocam | ūnivocum | ūnivocōs | ūnivocās | ūnivoca | |
| ablative | ūnivocō | ūnivocā | ūnivocō | ūnivocīs | |||
| vocative | ūnivoce | ūnivoca | ūnivocum | ūnivocī | ūnivocae | ūnivoca | |
Derived terms
- ūnivocē
Descendants
References
- univocus in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- univocus in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.