unctuosus
Latin
Etymology
Late and Medieval Latin. From unctum.
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /unk.tuˈoː.sus/, [ʊŋk.tʊˈoː.sʊs]
Adjective
unctuōsus (feminine unctuōsa, neuter unctuōsum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | unctuōsus | unctuōsa | unctuōsum | unctuōsī | unctuōsae | unctuōsa | |
| genitive | unctuōsī | unctuōsae | unctuōsī | unctuōsōrum | unctuōsārum | unctuōsōrum | |
| dative | unctuōsō | unctuōsō | unctuōsīs | ||||
| accusative | unctuōsum | unctuōsam | unctuōsum | unctuōsōs | unctuōsās | unctuōsa | |
| ablative | unctuōsō | unctuōsā | unctuōsō | unctuōsīs | |||
| vocative | unctuōse | unctuōsa | unctuōsum | unctuōsī | unctuōsae | unctuōsa | |
Descendants
References
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.