unanimus
Latin
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /uːˈna.ni.mus/, [uːˈna.nɪ.mʊs]
Adjective
ūnanimus (feminine ūnanima, neuter ūnanimum); first/second declension
- concordant, harmonious, unanimous (that acts as one)
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | ūnanimus | ūnanima | ūnanimum | ūnanimī | ūnanimae | ūnanima | |
| genitive | ūnanimī | ūnanimae | ūnanimī | ūnanimōrum | ūnanimārum | ūnanimōrum | |
| dative | ūnanimō | ūnanimō | ūnanimīs | ||||
| accusative | ūnanimum | ūnanimam | ūnanimum | ūnanimōs | ūnanimās | ūnanima | |
| ablative | ūnanimō | ūnanimā | ūnanimō | ūnanimīs | |||
| vocative | ūnanime | ūnanima | ūnanimum | ūnanimī | ūnanimae | ūnanima | |
Synonyms
Related terms
- unanimiter (unanimously)
Descendants
References
- unanimus in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- unanimus in Charlton T. Lewis (1891) An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
- unanimus in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.