umocnit
Czech
Verb
umocnit pf (imperfective mocnit)
- to raise (arithmetic)
Conjugation
Conjugation
| Present forms | indicative | imperative | ||
| singular | plural | singular | plural | |
| 1st person | umocním | umocníme | — | umocněme |
| 2nd person | umocníš | umocníte | umocni | umocněte |
| 3rd person | umocní | umocní | — | — |
| The verb umocnit does not have present tense and the present forms are used to express future only. |
| Participles | Past participles | Passive participles | ||
| singular | plural | singular | plural | |
| masculine animate | umocnil | umocnili | umocněn | umocněni |
| masculine inanimate | umocnily | umocněny | ||
| feminine | umocnila | umocnily | umocněna | umocněny |
| neuter | umocnilo | umocnila | umocněno | umocněna |
| Transgressives | present | past |
| masculine singular | — | umocniv |
| feminine + neuter singular | — | umocnivši |
| plural | — | umocnivše |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.