umožnit
Czech
Verb
umožnit pf (imperfective umožňovat)
Conjugation
Conjugation
| Present forms | indicative | imperative | ||
| singular | plural | singular | plural | |
| 1st person | umožním | umožníme | — | umožněme |
| 2nd person | umožníš | umožníte | umožni | umožněte |
| 3rd person | umožní | umožní | — | — |
| The verb umožnit does not have present tense and the present forms are used to express future only. |
| Participles | Past participles | Passive participles | ||
| singular | plural | singular | plural | |
| masculine animate | umožnil | umožnili | umožněn | umožněni |
| masculine inanimate | umožnily | umožněny | ||
| feminine | umožnila | umožnily | umožněna | umožněny |
| neuter | umožnilo | umožnila | umožněno | umožněna |
| Transgressives | present | past |
| masculine singular | — | umožniv |
| feminine + neuter singular | — | umožnivši |
| plural | — | umožnivše |
Antonyms
- znemožnit
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.