ukorzyć
Polish
Pronunciation
IPA(key): /uˈkɔ.ʐɨt͡ɕ/
Verb
ukorzyć pf
- (transitive) to humble
Conjugation
Conjugation of ukorzyć pf
| singular | plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| person | m | f | n | m pers | m anim, m inan, n, f | |
| infinitive | ukorzyć | |||||
| future tense | 1st | ukorzę | ukorzymy | |||
| 2nd | ukorzysz | ukorzycie | ||||
| 3rd | ukorzy | ukorzą | ||||
| past tense | 1st | ukorzyłem | ukorzyłam | ukorzyliśmy | ukorzyłyśmy | |
| 2nd | ukorzyłeś | ukorzyłaś | ukorzyliście | ukorzyłyście | ||
| 3rd | ukorzył | ukorzyła | ukorzyło | ukorzyli | ukorzyły | |
| conditional | 1st | ukorzyłbym | ukorzyłabym | ukorzylibyśmy | ukorzyłybyśmy | |
| 2nd | ukorzyłbyś | ukorzyłabyś | ukorzylibyście | ukorzyłybyście | ||
| 3rd | ukorzyłby | ukorzyłaby | ukorzyłoby | ukorzyliby | ukorzyłyby | |
| imperative | 1st | niech ukorzę | ukórzmy | |||
| 2nd | ukórz | ukórzcie | ||||
| 3rd | niech ukorzy | niech ukorzą | ||||
| passive adjectival participle | ukorzony | ukorzona | ukorzone | ukorzeni | ukorzone | |
| anterior adverbial participle | ukorzywszy | |||||
| impersonal past | ukorzono | |||||
| verbal noun | ukorzenie | |||||
Synonyms
- uniżyć
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.