tyć

See also: tyč, тус, and түс

Polish

IPA^(key): /tɨt͡ɕ/

tyć impf (perfective utyć)

Conjugation of tyć impf

		singular			plural
	person	m	f	n	m pers	m anim, m inan, f, n
infinitive		tyć
present tense	1st	tyję			tyjemy
	2nd	tyjesz			tyjecie
	3rd	tyje			tyją
past tense	1st	tyłem	tyłam		tyliśmy	tyłyśmy
	2nd	tyłeś	tyłaś		tyliście	tyłyście
	3rd	tył	tyła	tyło	tyli	tyły
future tense	1st	będę tył¹	będę tyła¹		będziemy tyli¹	będziemy tyły¹
	2nd	będziesz tył¹	będziesz tyła¹		będziecie tyli¹	będziecie tyły¹
	3rd	będzie tył¹	będzie tyła¹	będzie tyło¹	będą tyli¹	będą tyły¹
conditional	1st	tyłbym	tyłabym		tylibyśmy	tyłybyśmy
	2nd	tyłbyś	tyłabyś		tylibyście	tyłybyście
	3rd	tyłby	tyłaby	tyłoby	tyliby	tyłyby
imperative	1st	—			tyjmy
	2nd	tyj			tyjcie
	3rd	niech tyje			niech tyją
active adjectival participle		tyjący	tyjąca	tyjące	tyjący	tyjące
contemporary adverbial participle		tyjąc
verbal noun		tycie
¹ or: będę tyć, będziesz tyć etc.

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.