turcicus
Latin
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /ˈtur.ki.kus/, [ˈtʊr.kɪ.kʊs]
Adjective
turcicus (feminine turcica, neuter turcicum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | turcicus | turcica | turcicum | turcicī | turcicae | turcica | |
| genitive | turcicī | turcicae | turcicī | turcicōrum | turcicārum | turcicōrum | |
| dative | turcicō | turcicō | turcicīs | ||||
| accusative | turcicum | turcicam | turcicum | turcicōs | turcicās | turcica | |
| ablative | turcicō | turcicā | turcicō | turcicīs | |||
| vocative | turcice | turcica | turcicum | turcicī | turcicae | turcica | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.