turbinatus
Latin
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /tur.biːˈnaː.tus/, [tʊr.biːˈnaː.tʊs]
Adjective
turbīnātus (feminine turbīnāta, neuter turbīnātum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | turbīnātus | turbīnāta | turbīnātum | turbīnātī | turbīnātae | turbīnāta | |
| genitive | turbīnātī | turbīnātae | turbīnātī | turbīnātōrum | turbīnātārum | turbīnātōrum | |
| dative | turbīnātō | turbīnātō | turbīnātīs | ||||
| accusative | turbīnātum | turbīnātam | turbīnātum | turbīnātōs | turbīnātās | turbīnāta | |
| ablative | turbīnātō | turbīnātā | turbīnātō | turbīnātīs | |||
| vocative | turbīnāte | turbīnāta | turbīnātum | turbīnātī | turbīnātae | turbīnāta | |
References
- turbinatus in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- turbinatus in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.