tulić

Polish

From Proto-Slavic *toliti.

IPA^(key): /ˈtu.lʲit͡ɕ/

tulić impf (perfective utulić)

Conjugation of tulić impf

		singular			plural
	person	m	f	n	m pers	m anim, m inan, f, n
infinitive		tulić
present tense	1st	tulę			tulimy
	2nd	tulisz			tulicie
	3rd	tuli			tulą
past tense	1st	tuliłem	tuliłam		tuliliśmy	tuliłyśmy
	2nd	tuliłeś	tuliłaś		tuliliście	tuliłyście
	3rd	tulił	tuliła	tuliło	tulili	tuliły
future tense	1st	będę tulił¹	będę tuliła¹		będziemy tulili¹	będziemy tuliły¹
	2nd	będziesz tulił¹	będziesz tuliła¹		będziecie tulili¹	będziecie tuliły¹
	3rd	będzie tulił¹	będzie tuliła¹	będzie tuliło¹	będą tulili¹	będą tuliły¹
conditional	1st	tuliłbym	tuliłabym		tulilibyśmy	tuliłybyśmy
	2nd	tuliłbyś	tuliłabyś		tulilibyście	tuliłybyście
	3rd	tuliłby	tuliłaby	tuliłoby	tuliliby	tuliłyby
imperative	1st	—			tulmy
	2nd	tul			tulcie
	3rd	niech tuli			niech tulą
active adjectival participle		tulący	tuląca	tulące	tulący	tulące
passive adjectival participle		tulony	tulona	tulone	tuleni	tulone
contemporary adverbial participle		tuląc
impersonal past		tulono
verbal noun		tulenie
¹ or: będę tulić, będziesz tulić etc.

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.