trzepotać

Polish

From Proto-Slavic *trepotati.

IPA^(key): /tʂɛˈpɔ.tat͡ɕ/

trzepotać impf (perfective zatrzepotać)

Conjugation of trzepotać impf

		singular			plural
	person	m	f	n	m pers	m anim, m inan, f, n
infinitive		trzepotać
present tense	1st	trzepocę			trzepocemy
	2nd	trzepocesz			trzepocecie
	3rd	trzepoce			trzepocą
past tense	1st	trzepotałem	trzepotałam		trzepotaliśmy	trzepotałyśmy
	2nd	trzepotałeś	trzepotałaś		trzepotaliście	trzepotałyście
	3rd	trzepotał	trzepotała	trzepotało	trzepotali	trzepotały
future tense	1st	będę trzepotał¹	będę trzepotała¹		będziemy trzepotali¹	będziemy trzepotały¹
	2nd	będziesz trzepotał¹	będziesz trzepotała¹		będziecie trzepotali¹	będziecie trzepotały¹
	3rd	będzie trzepotał¹	będzie trzepotała¹	będzie trzepotało¹	będą trzepotali¹	będą trzepotały¹
conditional	1st	trzepotałbym	trzepotałabym		trzepotalibyśmy	trzepotałybyśmy
	2nd	trzepotałbyś	trzepotałabyś		trzepotalibyście	trzepotałybyście
	3rd	trzepotałby	trzepotałaby	trzepotałoby	trzepotaliby	trzepotałyby
imperative	1st	—			trzepoczmy
	2nd	trzepocz			trzepoczcie
	3rd	niech trzepoce			niech trzepocą
active adjectival participle		trzepocący	trzepocąca	trzepocące	trzepocący	trzepocące
contemporary adverbial participle		trzepocąc
impersonal past		trzepotano
verbal noun		trzepotanie
¹ or: będę trzepotać, będziesz trzepotać etc.

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.