trilobatus
Latin
Etymology
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /tri.loˈbaː.tus/, [trɪ.ɫɔˈbaː.tʊs]
Adjective
trilobātus (feminine trilobāta, neuter trilobātum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | trilobātus | trilobāta | trilobātum | trilobātī | trilobātae | trilobāta | |
| genitive | trilobātī | trilobātae | trilobātī | trilobātōrum | trilobātārum | trilobātōrum | |
| dative | trilobātō | trilobātō | trilobātīs | ||||
| accusative | trilobātum | trilobātam | trilobātum | trilobātōs | trilobātās | trilobāta | |
| ablative | trilobātō | trilobātā | trilobātō | trilobātīs | |||
| vocative | trilobāte | trilobāta | trilobātum | trilobātī | trilobātae | trilobāta | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.