tranĉi

Etymology

From French trancher and Italian trinciare.

Pronunciation

• IPA^(key): /ˈtrant͡ʃi/
• Hyphenation: tran‧ĉi
• Rhymes: -ant͡ʃi

Verb

tranĉi (present tranĉas, past tranĉis, future tranĉos, conditional tranĉus, volitive tranĉu)

1. to cut, slice

Conjugation

Conjugation of tranĉi present past future singular plural singular plural singular plural tense tranĉas tranĉis tranĉos active participle tranĉanta tranĉantaj tranĉinta tranĉintaj tranĉonta tranĉontaj acc. tranĉantan tranĉantajn tranĉintan tranĉintajn tranĉontan tranĉontajn passive participle tranĉata tranĉataj tranĉita tranĉitaj tranĉota tranĉotaj acc. tranĉatan tranĉatajn tranĉitan tranĉitajn tranĉotan tranĉotajn nominal active participle tranĉanto tranĉantoj tranĉinto tranĉintoj tranĉonto tranĉontoj acc. tranĉanton tranĉantojn tranĉinton tranĉintojn tranĉonton tranĉontojn nominal passive participle tranĉato tranĉatoj tranĉito tranĉitoj tranĉoto tranĉotoj acc. tranĉaton tranĉatojn tranĉiton tranĉitojn tranĉoton tranĉotojn adverbial active participle tranĉante tranĉinte tranĉonte adverbial passive participle tranĉate tranĉite tranĉote infinitive tranĉi imperative tranĉu conditional tranĉus