tragicus
Latin
Adjective
tragicus (feminine tragica, neuter tragicum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | tragicus | tragica | tragicum | tragicī | tragicae | tragica | |
| genitive | tragicī | tragicae | tragicī | tragicōrum | tragicārum | tragicōrum | |
| dative | tragicō | tragicō | tragicīs | ||||
| accusative | tragicum | tragicam | tragicum | tragicōs | tragicās | tragica | |
| ablative | tragicō | tragicā | tragicō | tragicīs | |||
| vocative | tragice | tragica | tragicum | tragicī | tragicae | tragica | |
Noun
tragicus m (genitive tragicī); second declension
- A tragic poet
Inflection
Second declension.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominative | tragicus | tragicī |
| genitive | tragicī | tragicōrum |
| dative | tragicō | tragicīs |
| accusative | tragicum | tragicōs |
| ablative | tragicō | tragicīs |
| vocative | tragice | tragicī |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.