tractabilis
Latin
Etymology
From tractāre, tractō + -bilis.
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /trakˈtaː.bi.lis/, [trakˈtaː.bɪ.lɪs]
Adjective
tractābilis (neuter tractābile); third declension
Inflection
Third declension.
| Number | Singular | Plural | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masc./Fem. | Neuter | Masc./Fem. | Neuter | |
| nominative | tractābilis | tractābile | tractābilēs | tractābilia | |
| genitive | tractābilis | tractābilium | |||
| dative | tractābilī | tractābilibus | |||
| accusative | tractābilem | tractābile | tractābilēs | tractābilia | |
| ablative | tractābilī | tractābilibus | |||
| vocative | tractābilis | tractābile | tractābilēs | tractābilia | |
References
- tractabilis in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- tractabilis in Charlton T. Lewis (1891) An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
- tractabilis in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.