titanius
Latin
Etymology
Derived from Titānus, Titān + -ius (“adjective-forming suffix”).
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /tiˈtaː.ni.us/, [tɪˈtaː.ni.ʊs]
- (Ecclesiastical) IPA(key): /tiˈta.ni.us/, [tiˈtaː.ni.us]
Adjective
titānius (feminine titānia, neuter titānium); first/second declension
Declension
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | titānius | titānia | titānium | titāniī | titāniae | titānia | |
| genitive | titāniī | titāniae | titāniī | titāniōrum | titāniārum | titāniōrum | |
| dative | titāniō | titāniō | titāniīs | ||||
| accusative | titānium | titāniam | titānium | titāniōs | titāniās | titānia | |
| ablative | titāniō | titāniā | titāniō | titāniīs | |||
| vocative | titānie | titānia | titānium | titāniī | titāniae | titānia | |
Descendants
- Italian: titanio
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.