tinnulus
Latin
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /ˈtin.nu.lus/, [ˈtɪn.nʊ.ɫʊs]
Adjective
tinnulus (feminine tinnula, neuter tinnulum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | tinnulus | tinnula | tinnulum | tinnulī | tinnulae | tinnula | |
| genitive | tinnulī | tinnulae | tinnulī | tinnulōrum | tinnulārum | tinnulōrum | |
| dative | tinnulō | tinnulō | tinnulīs | ||||
| accusative | tinnulum | tinnulam | tinnulum | tinnulōs | tinnulās | tinnula | |
| ablative | tinnulō | tinnulā | tinnulō | tinnulīs | |||
| vocative | tinnule | tinnula | tinnulum | tinnulī | tinnulae | tinnula | |
References
- tinnulus in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- tinnulus in Charlton T. Lewis (1891) An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
- tinnulus in Charles du Fresne du Cange’s Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition, 1883–1887)
- tinnulus in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.