timigi

Esperanto

Etymology

timi +‎ -igi

Pronunciation

  • IPA(key): /tiˈmiɡi/
  • Hyphenation: ti‧mi‧gi

Verb

timigi (present timigas, past timigis, future timigos, conditional timigus, volitive timigu)

  1. to frighten, intimidate

Conjugation

Conjugation of timigi
present past future
singular plural singular plural singular plural
tense timigas timigis timigos
active participle timiganta timigantaj timiginta timigintaj timigonta timigontaj
acc. timigantan timigantajn timigintan timigintajn timigontan timigontajn
passive participle timigata timigataj timigita timigitaj timigota timigotaj
acc. timigatan timigatajn timigitan timigitajn timigotan timigotajn
nominal active participle timiganto timigantoj timiginto timigintoj timigonto timigontoj
acc. timiganton timigantojn timiginton timigintojn timigonton timigontojn
nominal passive participle timigato timigatoj timigito timigitoj timigoto timigotoj
acc. timigaton timigatojn timigiton timigitojn timigoton timigotojn
adverbial active participle timigante timiginte timigonte
adverbial passive participle timigate timigite timigote
infinitive timigi imperative timigu conditional timigus
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.