teutonicus
See also: Teutonicus
Latin
Alternative forms
Etymology
From Proto-Germanic *þeudanōz.
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /teu̯ˈto.ni.kus/, [teu̯ˈtɔ.nɪ.kʊs]
Adjective
teutonicus (feminine teutonica, neuter teutonicum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | teutonicus | teutonica | teutonicum | teutonicī | teutonicae | teutonica | |
| genitive | teutonicī | teutonicae | teutonicī | teutonicōrum | teutonicārum | teutonicōrum | |
| dative | teutonicō | teutonicō | teutonicīs | ||||
| accusative | teutonicum | teutonicam | teutonicum | teutonicōs | teutonicās | teutonica | |
| ablative | teutonicō | teutonicā | teutonicō | teutonicīs | |||
| vocative | teutonice | teutonica | teutonicum | teutonicī | teutonicae | teutonica | |
References
- teutonicus in Charles du Fresne du Cange’s Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition, 1883–1887)
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.