teangaigh

Irish

Etymology 1

Verb

teangaigh (present analytic teangaíonn, future analytic teangóidh, verbal noun teangú, past participle teangaithe)

(music) to tongue

Conjugation

Second Conjugation

		singular			plural			relative	autonomous
		first	second	third	first	second	third	relative	autonomous
indicative	present	teangaím	teangaíonn tú; teangaír^†	teangaíonn sé, sí	teangaímid; teangaíonn muid	teangaíonn sibh	teangaíonn siad; teangaíd^†	a theangaíonn; a theangaíos / a dteangaíonn; a dteangaíos	teangaítear
	past	theangaigh mé; theangaíos	theangaigh tú; theangaís	theangaigh sé, sí	theangaíomar; theangaigh muid	theangaigh sibh; theangaíobhair	theangaigh siad; theangaíodar	a theangaigh / ar theangaigh*	teangaíodh
	past habitual	theangaínn	theangaíteá	theangaíodh sé, sí	theangaímis; theangaíodh muid	theangaíodh sibh	theangaídís; theangaíodh siad	a theangaíodh / ar theangaíodh*	theangaítí
	future	teangóidh mé; teangód; teangóchaidh mé^†	teangóidh tú; teangóir^†; teangóchaidh tú^†	teangóidh sé, sí; teangóchaidh sé, sí^†	teangóimid; teangóidh muid; teangóchaimid^†; teangóchaidh muid^†	teangóidh sibh; teangóchaidh sibh^†	teangóidh siad; teangóid^†; teangóchaidh siad^†	a theangóidh; a theangós; a theangóchaidh^†; a theangóchas^† / a dteangóidh; a dteangós; a dteangóchaidh^†; a dteangóchas^†	teangófar; teangóchar^†
conditional		theangóinn; theangóchainn^†	theangófá; theangóchthá^†	theangódh sé, sí; theangóchadh sé, sí^†	theangóimis; theangódh muid; theangóchaimis^†; theangóchadh muid^†	theangódh sibh; theangóchadh sibh^†	theangóidís; theangódh siad; theangóchadh siad^†	a theangódh; a theangóchadh^† / ar theangódh; ar theangóchadh^†	theangófaí; theangóchthaí^†
subjunctive	present	go dteangaí mé; go dteangaíod^†	go dteangaí tú; go dteangaír^†	go dteangaí sé, sí	go dteangaímid; go dteangaí muid	go dteangaí sibh	go dteangaí siad; go dteangaíd^†	—	go dteangaítear
subjunctive	past	dá dteangaínn	dá dteangaíteá	dá dteangaíodh sé, sí	dá dteangaímis; dá dteangaíodh muid	dá dteangaíodh sibh	dá dteangaídís; dá dteangaíodh siad	—	dá dteangaítí
imperative		teangaím	teangaigh	teangaíodh sé, sí	teangaímis	teangaígí; teangaídh^†	teangaídís	—	teangaítear
verbal noun		teangú
past participle		teangaithe

*Indirect relative
† Dialect form

Etymology 2

Adjective

teangaigh

vocative singular masculine of teangach
genitive singular masculine of teangach
(archaic) dative singular feminine of teangach

Mutation

Irish mutation
Radical	Lenition	Eclipsis
teangaigh	theangaigh	dteangaigh
Note: Some of these forms may be hypothetical. Not every possible mutated form of every word actually occurs.

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.