taistil

Irish

Verb

taistil (present analytic taistealaíonn, future analytic taistealóidh, verbal noun taisteal, past participle taistealta)

to travel
(basketball) to travel

Conjugation

Second Conjugation

		singular			plural			relative	autonomous
		first	second	third	first	second	third	relative	autonomous
indicative	present	taistealaím	taistealaíonn tú; taistealaír^†	taistealaíonn sé, sí	taistealaímid; taistealaíonn muid	taistealaíonn sibh	taistealaíonn siad; taistealaíd^†	a thaistealaíonn; a thaistealaíos / a dtaistealaíonn; a dtaistealaíos	taistealaítear
	past	thaistil mé; thaistealaíos	thaistil tú; thaistealaís	thaistil sé, sí	thaistealaíomar; thaistil muid	thaistil sibh; thaistealaíobhair	thaistil siad; thaistealaíodar	a thaistil / ar thaistil*	taistealaíodh
	past habitual	thaistealaínn	thaistealaíteá	thaistealaíodh sé, sí	thaistealaímis; thaistealaíodh muid	thaistealaíodh sibh	thaistealaídís; thaistealaíodh siad	a thaistealaíodh / ar thaistealaíodh*	thaistealaítí
	future	taistealóidh mé; taistealód; taistealóchaidh mé^†	taistealóidh tú; taistealóir^†; taistealóchaidh tú^†	taistealóidh sé, sí; taistealóchaidh sé, sí^†	taistealóimid; taistealóidh muid; taistealóchaimid^†; taistealóchaidh muid^†	taistealóidh sibh; taistealóchaidh sibh^†	taistealóidh siad; taistealóid^†; taistealóchaidh siad^†	a thaistealóidh; a thaistealós; a thaistealóchaidh^†; a thaistealóchas^† / a dtaistealóidh; a dtaistealós; a dtaistealóchaidh^†; a dtaistealóchas^†	taistealófar; taistealóchar^†
conditional		thaistealóinn; thaistealóchainn^†	thaistealófá; thaistealóchthá^†	thaistealódh sé, sí; thaistealóchadh sé, sí^†	thaistealóimis; thaistealódh muid; thaistealóchaimis^†; thaistealóchadh muid^†	thaistealódh sibh; thaistealóchadh sibh^†	thaistealóidís; thaistealódh siad; thaistealóchadh siad^†	a thaistealódh; a thaistealóchadh^† / ar thaistealódh; ar thaistealóchadh^†	thaistealófaí; thaistealóchthaí^†
subjunctive	present	go dtaistealaí mé; go dtaistealaíod^†	go dtaistealaí tú; go dtaistealaír^†	go dtaistealaí sé, sí	go dtaistealaímid; go dtaistealaí muid	go dtaistealaí sibh	go dtaistealaí siad; go dtaistealaíd^†	—	go dtaistealaítear
subjunctive	past	dá dtaistealaínn	dá dtaistealaíteá	dá dtaistealaíodh sé, sí	dá dtaistealaímis; dá dtaistealaíodh muid	dá dtaistealaíodh sibh	dá dtaistealaídís; dá dtaistealaíodh siad	—	dá dtaistealaítí
imperative		taistealaím	taistil	taistealaíodh sé, sí	taistealaímis	taistealaígí; taistealaídh^†	taistealaídís	—	taistealaítear
verbal noun		taisteal
past participle		taistealta

*Indirect relative
† Dialect form

Derived terms

Terms derived from taistil

taistealaí

taistil le mála droma (“to backpack”, intransitive verb, literally “to travel with a backpack”)

Noun

taistil m

genitive singular of taisteal

Mutation

Irish mutation
Radical	Lenition	Eclipsis
taistil	thaistil	dtaistil
Note: Some of these forms may be hypothetical. Not every possible mutated form of every word actually occurs.

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.