taika
Finnish
Etymology
From Proto-Germanic *taikną.
Pronunciation
- Rhymes: -ɑikɑ
Noun
taika
Declension
| Inflection of taika (Kotus type 9/kala, k- gradation) | |||
|---|---|---|---|
| nominative | taika | taiat | |
| genitive | taian | taikojen | |
| partitive | taikaa | taikoja | |
| illative | taikaan | taikoihin | |
| singular | plural | ||
| nominative | taika | taiat | |
| accusative | nom. | taika | taiat |
| gen. | taian | ||
| genitive | taian | taikojen taikainrare | |
| partitive | taikaa | taikoja | |
| inessive | taiassa | taioissa | |
| elative | taiasta | taioista | |
| illative | taikaan | taikoihin | |
| adessive | taialla | taioilla | |
| ablative | taialta | taioilta | |
| allative | taialle | taioille | |
| essive | taikana | taikoina | |
| translative | taiaksi | taioiksi | |
| instructive | — | taioin | |
| abessive | taiatta | taioitta | |
| comitative | — | taikoineen | |
Synonyms
Derived terms
Anagrams
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.