tagunk
Hungarian
Etymology
Pronunciation
- IPA(key): [ˈtɒɡuŋk]
- Hyphenation: ta‧gunk
Noun
tagunk
- first-person plural (single possession) possessive of tag
Declension
| Inflection (stem in -a-, back harmony) | ||
|---|---|---|
| singular | plural | |
| nominative | tagunk | — |
| accusative | tagunkat | — |
| dative | tagunknak | — |
| instrumental | tagunkkal | — |
| causal-final | tagunkért | — |
| translative | tagunkká | — |
| terminative | tagunkig | — |
| essive-formal | tagunkként | — |
| essive-modal | tagunkul | — |
| inessive | tagunkban | — |
| superessive | tagunkon | — |
| adessive | tagunknál | — |
| illative | tagunkba | — |
| sublative | tagunkra | — |
| allative | tagunkhoz | — |
| elative | tagunkból | — |
| delative | tagunkról | — |
| ablative | tagunktól | — |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.