tütüncü

Turkish

Etymology

From tütün (“tobacco”) +‎ -cü (“occupational suffix”).

Pronunciation

  • IPA(key): [tytyndʒy]
  • Hyphenation: tü‧tün‧cü

Noun

tütüncü (definite accusative tütüncüyü, plural tütüncüler)

  1. someone who grows tobacco
  2. tobacconist, someone who sells tobacco

Declension

Inflection
Nominative tütüncü
Definite accusative tütüncüyü
Singular Plural
Nominative tütüncü tütüncüler
Definite accusative tütüncüyü tütüncüleri
Dative tütüncüye tütüncülere
Locative tütüncüde tütüncülerde
Ablative tütüncüden tütüncülerden
Genitive tütüncünün tütüncülerin
Possessive forms
Singular Plural
1st singular tütüncüm tütüncülerim
2nd singular tütüncün tütüncülerin
3rd singular tütüncüsü tütüncüleri
1st plural tütüncümüz tütüncülerimiz
2nd plural tütüncünüz tütüncüleriniz
3rd plural tütüncüleri tütüncüleri
Predicative forms
Singular Plural
1st singular tütüncüyüm tütüncülerim
2nd singular tütüncüsün tütüncülersin
3rd singular tütüncü
tütüncüdür		 tütüncüler
tütüncülerdir
1st plural tütüncüyüz tütüncüleriz
2nd plural tütüncüsünüz tütüncülersiniz
3rd plural tütüncüler tütüncülerdir

Descendants

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.