szwajcar

See also: Szwajcar

Polish

Etymology

From German Schweizer.

Pronunciation

IPA^(key): /ˈʂfaj.t͡sar/

Noun

szwajcar m pers

(dated) doorkeeper, doorman
- 1867, Oskar Kolberg, Lud, volume 3
  Przychodzi; — brama zamknięta. A tam szwajcar stojał. Żyd ni może wejść, choć obchodzi pałac. Nareście zaczon pukać i kołatać do bramy. Szwajcar otwiera dźwi i pyta się: „co ty chcesz?”

Declension

declension of szwajcar

	singular	plural
nominative	szwajcar	szwajcarzy
genitive	szwajcara	szwajcarów
dative	szwajcarowi	szwajcarom
accusative	szwajcara	szwajcarów
instrumental	szwajcarem	szwajcarami
locative	szwajcarze	szwajcarach
vocative	szwajcarze	szwajcarzy

Synonyms

odźwierny

References

szwajcar in Polish dictionaries at PWN
Brückner, Aleksander (1927) Słownik etymologiczny języka polskiego [Etymological Dictionary of the Polish Language] (in Polish), Warsaw: Wiedza Powszechna, published 1985, page 559

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.